Het was een verwaarloosd en vergeten gebied, waarin alleen stropers en vrijbuiters zich vestigen. Dit verandert na de markescheidingen in het midden van de vorige eeuw als de gemeente Ruinen zich over deze geïsoleerde streek ontfermt en als Hendrik Daniël Engels er onderwijzer wordt.
De
Hoogeveense families Amshoff en Tonckens hebben hier veel
bezittingen aan bos, heideveld en boerderijtjes. De Sleutel is
daarvan een voorbeeld evenals het Amshoffbos. Door zijn ligging was
en is Stuifzand sterk georiënteerd op Hoogeveen, meer dan op
Ruinen, de hoofdplaats van de voormalige gemeente Ruinen. Dwars
door het vroegere heideveld loopt de Kerkweg, waarlangs men vroeger
naar de kerk in Pesse gaat en waarlangs de doden worden vervoerd
naar de begraafplaats aldaar. Na de oorlog krijgt Stuifzand een
eigen begraafplaats.
Door de aanleg van de Stuifzandseweg naar Hoogeveen in 1920 wordt het isolement van het dorp opgeheven. In 1951 verrijst hier het eerste na-oorlogse dorpshuis van Drenthe. Het komt tot stand met grote inzet van de hele bevolking van het dorp.
Stuifzand ligt in een gebied met fraai natuurschoon zoals Siberië, Kremboong en de Boerveense Plassen. Prehistorische sporen in de bodem tonen aan, dat er op het zand in deze streek al heel vroeg permanente bewoning is geweest.
Bezoek ook de site van Stuifzand.